تازه ها: .


تیپ و استایل جوانان از سال‌های قبل به این‌طرف در دانشگاه کابل چشمگیرتر به نظر می‌رسد، امّا این تیپ و فیش‌ها مربوط به دانشکده‌ها است یا نظر به شخصیت؟
مریم محبی دانشجوی دانشکده‌ی شرعیات دختریست که قبلا حجاب نمی‌زد، ولی لباسی را می‌پوشید که مطابق با میل و عرف جامعه بوده است، او بعد از وارد شدن در دانشکده‌ی شرعیات مجبور به حجاب زدن می‌شود، مریم می‌گوید:" وحجاب بالای محصلین شرعیات اجباری است نه اختیاری."
او بارها با حرف و حدیث‌های بسیاری از مردم مواجه شده است، مریم مسلمانی را تنها به ظاهر نه بلکه به باطن می‌داند .
به گفته‌ی مریم شاگردان دختر در دانشکده‌ی شرعیات حق بیرون رفتن را ندارد و در صورت بیرون شدن از دانشکده‌ توسط کمیته‌ی نظم و دیسپلین مورد تعقیب قرار می‌گیرند.
مریم طرز لباس پوشیدن را مربوط به دانشکده‌ می‌داند، زیرا او در حال حاضر مجبور به پوشیدن لباس‌هایی است که مطابق به دانشکده‌اش باشد. او در رابطه با حجاب زدن می‌گوید:" دختر مجبور است که حجاب کند، دانشکده‌ی شرعیات قوانینی را وضع کرده است که اگر دختری حجاب نکند اول به چانس برابر، بعد در صورت اصلاح نشدن از دانشگاه اخراجش می‌شود."
به همان میزان که درون انسان متاثر از اتفاق‌های حول و حوش‌اش می‌شود ظاهر انسان نیز به همان میزان از این فرایندها متاثر می‌شود. انسان به عنوان یک موجود تکامل جو، علی‌رغم تمام مشکل‌ها و نارسایی‌ها چشم به افق‌های تازه‌ای می‌بندد تا به کرانه‌های جدیدی دست پیدا کند.
محمدآغا ذکی یکی از دانشجویان دانشکده‌ی هنرها انسان را یک موجود اجتماعی، که متاثر از اجتماع است خواند و پیرامون طرز پوشش دانشجویان می‌گوید:" در دانشگاه کابل دانشجوها بشدت متاثر از فضای دانشکده‌های شان قرار می‌گیرند." او با ذکر این که در دانشکده‌ی شرعیات، دانشجوهای دختر  و پسر با در نظر داشت علایق و عقاید فضای دانشکده، معمولن لباس‌های کشاد/فراخ می پوشند و معمولن با رنگ‌ها کمتر سروکار دارند.
شاید آنها به اهمیت وتاثیر گذاری رنگ‌ها در زندگی پی نبرده اند و ریش دراز می‌مانند چون فکر می‌کنند که لباس‌های رسمی از نوع دریشی / کت‌شلوار، ساخته‌ای کفر است و به تن کردن آن برای آن‌ها مایه‌ی ننگی است و گناه عظیم!!!، برای آنها ریش ماندن افتخار بزرگی است چون تحت تاثیر فضای روحانی و نگاه روحانی دانشکده قرار گرفته اند.
آنها ریش بلند می‌مانند چون فکر می‌کنند ریش ماندن یک ارزش است و با این کار ثوابی را کمایی می‌کنند.
ذکی در ادامه می‌گوید:" در دیگر دانشکده‌ها، به ویژه هنرهای زیبا، دانشجو‌ها با رویکر عقلانی‌تر با این موردها برخورد می‌کنند. رنگ‌های که از نظر روانی برای آدمی آرامش بخش است را انتخاب می‌کنند و استفاده می‌کنند و از "ریش میش" و عقاید بسته‌ی مذهبی خبری نیست." او علت طرز پوشش دانشجویانی که بیشتر به تیپ‌های غربی علاقه‌مند هستند را عقیده‌ی تجمل گرایی می‌داند.
محمد علی اخلاقی یکی از استادان دینی، طرز پوششِ جوانان، به تیپ‌های مختلف را امر طبیعی خواند و می‌گوید:" مردم افغانستان مسلمان و دارای فرهنگ‌های مختلف هستند، لذا ضمن اینکه همه دارای معتقدات و باورهای مشترک می باشند شاید بنا به دلایل اختلاف فرهنگی لباسهای متفاوت داشته باشند که این تفاوت، تفاوت فرهنگی است و همه جا قابل پذیرش است." او سخن گفتنِ یک دختر و پسر نامحرم را با درنظرداشت ارزشهای دینی هیجگاه غیر جایز و حرام نمی‌داند. اخلاقی علّت جوانانی را که به مُد و فیشن‌های غربی رو می‌آورند را نقش رسانه‌ها دانست و گفت:" متاسفانه استایل‌های جدید جز برنامه‌های تهاجمی فرهنگی دنیای غرب است و از زیرمجموعه‌های مهم یکسان سازی یا جهانی سازی فرهنگی که بیشترین تاثیرات را روی افکار جوانان رسانه‌های می گزارند. بعضی از رسانه‌ها متاسفانه در این امر نه تنها وجیبه ملی و دینی خود را انجام نمی دهند که پیشگام نیز می باشند." او راه بیرون رفت از این مشکل را باز هم برنامه‌ی رسانه‌ها خواند.
رضا یمک یکی از استادان دانشکده‌ی هنرها تیپِ دانشجویان هنرها را کمی متفاوت‌تر از دیگر دانشکده‌ها خواند و طرز پوشش لباس جوانان را تا حدودی مربوط به شخصیت آنان دانست و گفت:" هرچی شخصیت فرد ضعیف‌تر باشد خیلی زودتر و بیشتر تحت تاثیر دیگران و محیطش واقع می شود." او تیپ‌های غربی در جوانان را ناشی از تهاجمات بسیار گسترده می‌داند و راه بیرون رفت از این معضل را این‌گونه بیان کرد:" شخص باید توسط خانواده‌اش راهنمایی و تربیت شود. یعنی به درک بایدها و نباید به درستی رسیده باشد."
یمک در ادامه افزود:" این تفاوت از بین رفتنی نیست! زیرا گرایشات (ذهن / ذهنیت) از بنیاد متفاوتست و این گرایشات است که شرایط زندگی و وضع ظاهری یک فرد را تعریف و یا تعیین می کنند."
اوبا تاکید این‌که هنوز  فقرِ هنر و هنرپروری در این سرزمین وجود دارد و علت بسیاری از از این مشکلات است.

این در حالی است که دانشکده‌ی شرعیات دانشگاه کابل در سال‌های پیش به جدایی از طبقه‌ی دختران و پسران پرداخت و در حال حاضر صنف دختران و پسران این دانشکده جدا هست.
این گزارش در سایت و روزنامه‌ی صدای شهروند به نشر رسیده است.

اشتراک با دوستان: این صفحه را از طریق شبکه های اجتماعی با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

درج نظر

نام
ایمیل
نظر:
لطفا قبل از ثبت نظر، کد زیر را در خانه خالی وارد کنید
کد امنیتی
ثبت نظر
کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت محفوظ و متعلق به موسسه فرهنگی و اجتماعی تساوی می باشد.
استقاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.
Design & Developed by: Momtaz Host